Special paper icon

Special paper




Pobierz 67.38 Kb.
NazwaSpecial paper
Data konwersji03.11.2012
Rozmiar67.38 Kb.
TypDokumentacja
źródło

1

Artykuł specjalny


Special paper

© Instytut Psychiatrii i Neurologii




Rola terapeuty oczami pacjenta


The role of therapist through the patient’s eyes


ANNA MARIA K.

2



Praca oryginalna

Original paper

© wydanie polskie – 2012, Instytut Psychiatrii i Neurologii


Globalny Sondaż WPA-WHO dotyczący postaw psychiatrów wobec klasyfikacji zaburzeń psychicznych

The WPA-WHO Global Survey of psychiatrists’ Attitudes Towards Mental Disorders Classification


GEOFFREY M. REED1, JOĀO MENDONÇA CORREIA1, PATRICIA ESPARZA1, SHENKHAR SAXENA1, MARIO MAJ2,3

  1. Department of Mental Health and Substance Abuse, World Health Organization, Genewa, Szwajcaria,

  2. World Psychiatric Association,

  3. Department of Psychiatry, University of Naples SUN, Neapol, Włochy



STRESZCZENIE

W artykule przedstawiono wyniki Globalnego Sondażu przeprowadzonej przez WPA-WHO wśród 4887 psychiatrów z 44 krajów. Sondaż dotyczył używania diagnostycznych systemów klasyfikacji w praktyce klinicznej oraz pożądanych cech klasyfikacji zaburzeń psychicznych. Wyniki te posłużą WHO do zwiększenia przydatności klinicznej klasyfikacji zaburzeń psychicznych w systemie ICD w procesie korekty obecnej wersji ICD-10. Uczestnicy badania za najważniejsze cele klasyfikacji uznali ułatwienie komunikacji między klinicystami oraz dostarczanie informacji istotnych dla sposobu leczenia i postępowania. Zdecydowana większość preferowała prostszy system obejmujący 100 lub mniej kategorii, zaś ponad dwie trzecie wolało elastyczne wskazówki zamiast podejścia opartego na ścisłych kryteriach. Zdania były podzielone co do tego, jak uwzględniać ciężkość zaburzenia i stan funkcjonalny, natomiast większość respondentów skłaniała się do przyjęcia systemu, który zawierałby komponent wymiarowy. Znacząca mniejszość psychiatrów z Ameryki Łacińskiej i Azji zgłaszała problemy z międzykulturowym zastosowaniem obecnych klasyfikacji. Ogólnie biorąc, dość wysoko oceniano łatwość stosowania i stopień dopasowania konkretnych kategorii ICD-10, lecz uznano kilka kategorii za niezbyt przydatne w praktyce klinicznej. To ważna kwestia, na której należy skupić uwagę podczas korekty ICD, tak samo jak na tym, by zapewnić na całym świecie przyjęcie przez psychiatrów klasyfikacji zaburzeń psychicznych w wersji ICD-11.


SUMMARY

This article describes the results of the WPA-WHO Global Survey of 4,887 psychiatrists in 44 countries regarding their use of diagnostic classification systems in clinical practice, and the desirable characteristics of a classification of mental disorders. The WHO will use these results to improve the clinical utility of the ICD classification of mental disorders through the current ICD-10 revision process. Participants indicated that the most important purposes of a classification are to facilitate communication among clinicians and to inform treatment and management. They overwhelmingly preferred a simpler system with 100 or fewer categories, and over two-thirds preferred flexible guidance to a strict criteria-based approach. Opinions were divided about how to incorporate severity and functional status, while most respondents were receptive to a system that incorporates a dimensional component. Significant minorities of psychiatrists in Latin America and Asia reported problems with the cross-cultural applicability of existing classifications. Overall, ratings of ease of use and goodness of fit for specific ICD-10 categories were fairly high, but several categories were described as having poor utility in clinical practice. This represents an important focus for the ICD revision, as does ensuring that the ICD-11 classification of mental disorders is acceptable to psychiatrists throughout the world.


^ Słowa kluczowe: zaburzenia psychiczne / klasyfikacja / 952 Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób (ICD) / Diagnostyczny i Statystyczny Podręcznik Zaburzeń Psychicznych (DSM) / przydatność kliniczna / stosowalność międzykulturowa

Key words: mental disorders / classification / International Classification of Diseases (ICD) / Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM) / clinical utility / cross-cultural applicability


3


Praca oryginalna

Original paper
^

© Instytut Psychiatrii i Neurologii




Rodzaj narzędzi diagnostycznych a rozpoznawanie depresji poudarowej

Type of diagnostic tools and estimated prevalence of post-stroke depression

KRZYSZTOF PĘKALA, TOMASZ SOBÓW

Zakład Psychologii Lekarskiej, Uniwersytet Medyczny w Łodzi


STRESZCZENIE

Cel. Celem artykułu jest określenie wpływu stosowania różnych sposobów diagnozowania depresji poudarowej na jej szacowane rozpowszechnienie oraz rozważenie innych możliwych czynników wpływających na znaczną rozbieżność dostępnych danych epidemiologicznych.

Metoda. Analizowano 44 anglojęzycznych artykułów znalezionych w bazie danych PubMed zawierających dane na temat rozpowszechnienia depresji poudarowej. Podzielono zebrane w ten sposób dane na 3 grupy ze względu na typy narzędzi diagnostycznych (systemy klasyfikacyjne, skale kliniczne oraz kwestionariusze samoopisowe) oraz 3 populacje (ogólna, szpitalna i po wypisie ze szpitala). Porównano szacowane występowanie depresji poudarowej w każdej z populacji w zależności od stosowanego narzędzia diagnozy.

Wyniki. W populacji ogólnej każde z narzędzi wskazało różne, w sposób istotny statystycznie, rozpowszechnienie depresji poudarowej. Diagnoza kliniczna (według kryteriów diagnostycznych) określiła je na prawie 24%, skale kliniczne na 14%, natomiast badanie kwestionariuszowe na prawie 32%. W populacji szpitalnej na największy procent występowania depresji poudarowej wskazały systemy klasyfikacyjne – ponad 39% i ta wartość różniła się istotnie statystycznie od wskazanych przez pozostałe dwie grupy narzędzi diagnostycznych, które wskazały na nieco ponad 31%. W populacji osób po wypisie ze szpitala na najmniejsze rozpowszechnienie depresji po udarze wskazały systemy klasyfikacyjne – ponad 5% i wynik ten różnił się istotnie statystycznie od wyników pozostałych dwóch metod diagnozowania depresji, które wskazały na prawie 32% jej rozpowszechnienie wśród osób po udarze.

Wnioski. Kwestionariusze samoopisowe, skale kliniczne i systemy klasyfikacyjne mają różną przydatność w diagnozie depresji poudarowej. Zaznaczają się między nimi znaczące różnice pomiarowe w każdej z analizowanych populacji i stąd m.in. mogą wynikać różnice w szacowanej częstości występowania depresji po udarze. Słuszne wydaje się zbadanie przydatności diagnostycznej konkretnych narzędzi i wpływu czasu, jaki minął od udaru, na pojawienie się zaburzenia.


^ SUMMARY

Objectives. The aims of the article are, firstly, to analyze the effect of different methods of post-stroke depression assessment on estimated prevalence rates of this condition, and secondly, to consider other possible factors contributing to significant discrepancies in the available epidemiological data.

Method. Data on prevalence of post-stroke depression (PSD) reported in 44 English-language papers indexed by the PubMed database were analyzed. The data were categorized with regard both to the type of diagnostic instruments used (clinical classification systems, diagnostic scales or self-report questionnaires) and populations studied (general population, inpatients, and discharged patients). The reported prevalence rates in these populations were compared controlling for the diagnostic instrument used.

Results. There were statistically significant differences in the PSD prevalence rates in the general population depending on the type of diagnostic tools used, ranging from about 14% (in terms of clinical scales), through almost 24% (by diagnostic criteria of classification systems), to almost 32% (self-report questionnaires). As regards the inpatient population, the highest PSD prevalence rates (over 39%), obtained using classification systems, were significantly higher than these estimated with the use of the remaining two types of diagnostic tools (both indicating slightly over 31%). In the population of discharged patients the lowest prevalence of PSD (over 5%) was indicated by classification systems. This rate was significantly lower than the concordant estimates of PSD prevalence (slightly over 31%) obtained from the other two diagnostic tools.

Conclusions. Self-report questionnaires, clinical scales and classification systems differ in their accuracy of the PSD assessment. In each of the three populations analyzed significant measurement differences were found between the three categories of diagnostic tools, which may result in the discrepancies in reported PSD prevalence rates. Thus, it seems desirable to assess the diagnostic accuracy of particular instruments, as well as the effect of time from stroke on PSD onset.

^ Słowa kluczowe: depresja poudarowa / skala kliniczna / kryteria diagnostyczne / diagnoza kliniczna / kwestionariusz samoopisowy

Key words: post-stroke depression / clinical scale / diagnostic criteria / clinical diagnosis / self-report questionnaire


4


Praca oryginalna

Original paper
^

© Instytut Psychiatrii i Neurologii




O co pytają pacjenci po przebytej psychozie: pytania do eksperta na forum internetowym portalu TacyJakJa

Questions asked by patients after psychotic episodes: posts to an expert on the TacyJakJa (SuchAsMyself) website forum


^ SŁAWOMIR MURAWIEC

Centrum Zdrowia Psychicznego, Instytut Psychiatrii i Neurologii, Warszawa


STRESZCZENIE

Cel. Internet jest obecnie dla wielu osób podstawowym środkiem uzyskiwania informacji na tematy medyczne, związane ze zdrowiem i leczeniem. Umożliwia między innymi aktywną, wzajemną wymianę informacji pomiędzy osobami poszukującymi informacji a ekspertami medycznymi. Celem pracy była analiza wybranego aspektu komunikacji internetowej pomiędzy pacjentami a psychiatrą, a mianowicie pytań pacjentów po przebytej psychozie w kontakcie internetowym z ekspertem.

Metoda. Dokonano analizy 91 pytań zawartych w postach do eksperta portalu www.TacyJakJa. Portal ten działa w oparciu o formułę samoobserwacji objawów zgodnie ze wskazówkami lekarza. Jego częścią jest forum „Po kryzysie psychotycznym” umożliwiające zadawanie pytań ekspertowi.

Wyniki. Wyodrębniono następujące tematy pytań zadawanych z największą częstością: kwalifikacja i radzenie sobie z objawami, kwestie dotyczące rozpoznania, działania niepożądane leków oraz obawy przed ich przyszłym wystąpieniem, ogólnie formułowane pytania psychoedukacyjne oraz pytania dotyczące ogólnego stanu zdrowia w kontekście choroby i leczenia.

Wnioski. Pytania zadawane ekspertowi na forum internetowym mogą stanowić wskazówkę co do rodzaju treści wymagających uwzględnienia w indywidualnym kontakcie lekarz pacjent oraz w trakcie działań psychoedukacyjnych.


^ SUMMARY

Objectives. For many people the Web is currently a key source of medical, health- and treatment-related information. Among other things, the Web allows two-way communication between information-seeking patients and medical professionals. The aim of this paper was to analyze a specific aspect of this mutual communication, i.e. questions asked on a special Website forum by patients who had experienced a psychotic breakdown.

Method. Content analysis was conducted of 91 questions asked in posts to a psychiatrist by users of the www.TacyJakJa (SuchAsMyself) website. The website is based on the guided self management principles. Questions can be asked to the expert on this website forum “After a psychotic crisis”.

Results. The most frequently asked questions pertained to: classification of and coping with symptoms, issues of proper diagnosis, side effects of medication and fears about their possible emergence in the future, broadly defined psychoeducation, and general health status in the context of the disorder and its treatment.

Conclusion. Questions addressed to the website expert may be regarded as possible clues as to what contents should be taken into account both in the individual patient-doctor contact and in psychoeducational interventions.


Słowa kluczowe: psychoza / schizofrenia / Internet / psychoedukacja

Key words: psychosis / schizophrenia / Internet / the Web / psychoeducation


5


Praca oryginalna

Original paper
^

© Instytut Psychiatrii i Neurologii




Nasilenie i rodzaj objawów a funkcjonowanie poznawcze w chorobie afektywnej dwubiegunowej

Relationship of symptom severity and type of symptoms to cognitive functioning in bipolar affective disorder


^ JULITA ŚWITALSKA

Zakład Psychopatologii i Psychologii Klinicznej, Instytut Psychologii, Uniwersytet Łódzki, Łódź


STRESZCZENIE

Cel. Celem badań jest poznanie związku między nasileniem objawów a sprawnością pamięci operacyjnej i sprawnością funkcji wykonawczych w grupie pacjentów z depresją i pacjentów z hipomanią lub manią.

Metoda. Przebadano 60 osób z terenu województwa łódzkiego, z rozpoznaniem choroby afektywnej dwubiegunowej (rozpoznanie ustalał psychiatra w oparciu o kryteria diagnostyczne ICD-10), leczonych w II Klinice Psychiatrycznej CSK lub w Szpitalu im. Babińskiego. Trzydzieści osób w wieku 18-68 lat (średnia 46 lat, w tym 18 kobiet i 12 mężczyzn) spełniało kryteria epizodu depresyjnego (Skala depresji Hamiltona >11 punktów) i 30 osób w wieku 23-68 (średnia 48 lat, 18 kobiet i 12 mężczyzn) spełniało kryteria epizodu hipomaniakalnego lub maniakalnego (Skala manii Younga >11 punktów). Przedmiotem badania neuropsychologicznego były różne rodzaje pamięci operacyjnej oraz funkcje wykonawcze.

Wyniki. Nie zaobserwowano związku między nasileniem objawów depresyjnych a sprawnością pamięci operacyjnej i stanem funkcji wykonawczych. Natomiast większe nasilenie objawów manii wiąże się z gorszą sprawnością funkcji wykonawczych i różnych aspektów pamięci operacyjnej. Otrzymane zależności mają jednak charakter krzywoliniowy, co wskazuje, że niewielkie nasilenie objawów maniakalnych poprawia funkcjonowanie poznawcze i dopiero większe nasilenie prowadzi do pogorszenia sprawności.

Wnioski. Funkcjonowanie poznawcze pozostaje, wydaje się, w istotnym związku z nasileniem objawów maniakalnych i bez związku z nasileniem objawów depresyjnych.


^ SUMMARY

Objectives. The aim of the study was to determine the relationship between symptom severity and both working memory and executive function integrity in two groups of patients: with depression or hypomania/mania.

Method. Participants in the study were 60 inpatients from the province of Lodz, diagnosed with bipolar affective disorder by a psychiatrist using the ICD-10 diagnostic criteria. They were treated at the 2nd Psychiatric Clinic CSK or the Babinski Hospital. Thirty patients in the 18-68 age range (mean age 46 years, 12 men and 18 women) fulfilled the criteria for depressive episode (the Hamilton Depression Rating Scale score >11), and 30 patients aged 23-68 (mean age = 48 years; 12 men, 18 women) fulfilled the hypomanic or manic episode criteria (scoring on the Young Mania Rating Scale >11 points). In the neuropsychological assessment various types of working memory and executive functions were evaluated.

Results. No relationship was found between severity of depressive symptoms and integrity of working memory and executive functions. On the other hand, higher severity of manic symptoms was associated with impairments of executive functions and of various aspects of working memory. However, these relationships were curvilinear, which suggests that low levels of manic symptoms may improve the patient’s cognitive functioning, and only higher severity of mania leads to cognitive impairments.

Conclusions. Cognitive functioning seems to be significantly related to severity of manic symptoms, being unrelated to the severity of depressive symptoms.


^ Słowa kluczowe: choroba afektywna dwubiegunowa / zaburzenia funkcjonowania poznawczego / nasilenie i rodzaj objawów


Key words: bipolar affective disorder / neurocognitive impairment / severity and type of symptoms


6


Praca poglądowa

Review
^

© Instytut Psychiatrii i Neurologii




Narracja a zaburzenia psychotyczne – badania i zastosowanie terapeutyczne

Narration and psychotic disorders – research and therapeutic applications


AGNIESZKA CHRZCZONOWICZ

I Klinika Psychiatryczna, 012, 4023.Instytut Psychiatrii i Neurologii, Warszawa


STRESZCZENIE

Cel: Celem artykułu jest przedstawienie przeglądu badań i teorii zajmujących się narracją w zaburzeniach psychotycznych.

Poglądy: W artykule przytoczono wyniki badań zajmujących się analizą specyficznych zakłóceń w narracjach osób z zaburzeniami psychotycznymi. Przedstawiono nowe spojrzenie na te zakłócenia, jakie oferuje teoria dialogowego Ja. Omówiono narracyjne metody terapii, stosowane w zaburzeniach psychotycznych. Poświęcono także uwagę nowym zjawiskom, jakimi są perspektywa recovery i uwzględnianie społecznego kontekstu narracji w psychozach.

Wnioski: Dokonany przegląd badań pokazuje, że zastosowanie narracji do lepszego zrozumienia i bardziej skutecznej pomocy terapeutycznej osobom z zaburzeniami psychotycznymi jest coraz szersze. Wzrasta także liczba analiz wykorzystujących metody narracyjne. Zwrócono uwagę na to, że zarówno w kontekście indywidualnym, jak i społecznym następuje zwrot od monologu do dialogu.

^ SUMMARY

Objective. To review studies and theories dealing with narrative in psychotic disorders.

Review. Research findings indicating the presence of specific disturbances in narratives of people with psychotic disorders are reported in the paper. A new approach to these disturbances provided by the dialogical Self theory is outlined. Narrative therapy techniques applied in psychotic disorders are discussed. Moreover, new developments such as the perspective of recovery and the social context of narration in psychoses are considered.

Conclusions. The review shows that narration is being more and more widely used in order to better understand persons with psychotic disorders and to provide them with more effective therapy. Also narrative techniques are increasingly more often used in analyses. The transition from monologue to dialogue both in the individual, and social contexts is emphasized.


^ Słowa kluczowe: narracja / zaburzenia psychotyczne/ dialogowe Ja/ psychoterapia zaburzeń psychotycznych


Key words: narration / narrative / psychotic disorders / dialogical Self / psychotherapy of psychotic disorders


7


Praca poglądowa

Review
^

© Instytut Psychiatrii i Neurologii




Wybrane wady naczyniowe ośrodkowego układu nerwowego

Selected vascular defects of the central nervous system


GRZEGORZ MAKOWICZ, MAŁGORZATA LUSAWA, RENATA PONIATOWSKA, ANATOL DOWŻENKO

Zakład Neuroradiologii, Instytut Psychiatrii i Neurologii, Warszawa


STRESZCZENIE

Cel. Celem tej pracy jest krótki przegląd patofizjologii, częstości występowania oraz typowego obrazu radiologicznego anomalii naczyniowych mózgu. W artykule omawiamy: rozwojową anomalię żylną (DVA), naczyniaka jamistego (CM), malformację tętniczo-żylną (AVM), przetokę tętniczo-żylną (AVF) oraz teleangiektazję (CTS).

Poglądy. Obecnie coraz częściej wykrywamy przypadkowo anomalie naczyniowe mózgu. Wynika to ze wzrastającej liczby badań obrazowych głowy. Te wewnątrzczaszkowe zmiany naczyniowe mogą być bezobjawowe i niepowikłane, jednak niektóre z nich zwiększają ryzyko ostrego krwawienia wewnątrzczaszkowego, drgawek lub ogniskowych deficytów neurologicznych.

Wnioski. Rozwojowe anomalie żylne są obecnie najczęściej wykrywanymi malformacjami naczyniowymi w OUN. Występują one u 0,48-2,56% osób. Większość DVA i CTS nigdy nie powoduje objawów klinicznych. Pacjenci z malformacją tętniczo-żylną, naczyniakiem jamistym i przetoką tętniczo-żylną mają zwiększone ryzyko krwawienia, drgawek lub ogniskowych deficytów neurologicznych. Morfologia tych malformacji w badaniach obrazowych może wskazywać na zwiększone ryzyko krwawienia.


^ SUMMARY

Objectives. The paper is aimed at a brief review of pathophysiology, prevalence and typical radiological findings of vascular anomalies in the brain. The following defects are discussed: developmental venous anomaly (DVA), cavernous malformation (CM), arteriovenous malformation (AVM), intracranial pial arteriovenous fistula (AVF), and capillary telangiectasia (CTS).

Review. Vascular anomalies in the brain are more and more often incidentally discovered nowadays due to the growing frequency of imaging examinations of the head. These intracranial vascular changes may be asymptomatic and uncomplicated, but some of them increase the risk for acute intracranial hemorrhage, seizures, or focal neurological deficits.

Conclusions. Developmental venous anomalies (DVA) are at present the most often identified vascular malformations in the CNS, occurring in 0.48-2.56% of individuals. A majority of DVAs and CTSs produce no symptoms. Patients with arteriovenous malformation (AVM), cavernous malformation (CM), or intracranial pial arteriovenous fistula (AVF) are at an increased risk of hemorrhage, seizures, or focal neurological deficits. Morphology of these malformations in imaging examinations may indicate an increased risk of bleeding.


^ Słowa kluczowe: rozwojowa anomalia żylna / naczyniak jamisty / malformacja tętniczo-żylna / przetoka tętniczo-żylna / teleangiektazja

Key words: developmental venous anomaly (DVA) / cavernous malformation (CM) / arteriovenous malformation (AVM) / intracranial pial arteriovenous fistula (AVF) / capillary telangiectasia (CTS)


8


Praca poglądowa

Review
^

© Instytut Psychiatrii i Neurologii




Przyczyny krwotoków śródmózgowych – epidemiologiczny punkt widzenia

Causes of intracerebral hemorrhage – an epidemiological perspective


ADAM PERENC

Oddział Neurologii, Pododdział Leczenia Udaru Mózgu, Szpital Wojewódzki nr 2, Rzeszów


STRESZCZENIE

Cel. Celem artykułu jest poruszenie problemów epidemiologicznych dotyczących nieurazowych krwotoków śródmózgowych (ICH). Powyższy typ udarów stanowi ok. 10% wszystkich udarów mózgu. Pozostałe – to krwotoki podpajęczynówkowe (ok. 5%) oraz udary niedokrwienne (ok. 85%).

Poglądy. W artykule dokonano przeglądu czynników ryzyka i przyczyn krwotoków śródmózgowych w aspekcie ich znaczenia epidemiologicznego. Pomimo faktu ok. pięciokrotnie rzadszego występowania udarów krwotocznych w stosunku do niedokrwiennych, niepokój budzi stale wysoki wskaźnik śmiertelności w przypadku krwotoków śródmózgowych.

Wnioski. W tej sytuacji szczególnego znaczenia nabiera konieczność dokładnej analizy epidemiologicznej najważniejszych czynników ryzyka krwotoków tak, aby wskazać możliwości redukcji zapadalności na krwotoki śródmózgowe na etapie działań profilaktycznych.


^ SUMMARY

Objectives. The aim of this article is to discuss epidemiological problems connected with non-traumatic intracerebral hemorrhages (ICH). Non-traumatic ICH strokes constitute around 10% of all cerebral strokes, while the remaining are subarachnoid hemorrhage strokes (about 5%), and ischemic strokes (about 85%).

Review. The article presents an overview of risk factors and causes for intracerebral hemorrhage in the context of their epidemiological impact. Although hemorrhagic strokes occur approximately five times less often than do ischemic strokes, the mortality rates for intracerebral hemorrhages remain alarmingly high.

Conclusions. Under the circumstances, the need for a thorough epidemiological analysis of major risk factors for hemorrhages becomes vital, so that the incidence of intracerebral hemorrhages might be reduced through preventive actions.

^ Słowa kluczowe: krwotok śródmózgowy / czynniki ryzyka krwotoków / przyczyny krwotoków / krwotok podpajęczynówkowy

Key words: intracerebral hemorrhage / hemorrhage risk factors / causes of hemorrhages / subarachnoid hemorrhage


9


Praca kazuistyczna

Case report
^

© Instytut Psychiatrii i Neurologii




Neuroborelioza czy schizofrenia ze współistniejącą chorobą neuroinfekcyjną – opis przypadku

Neuroborreliosis or schizophrenia coexisting with a neuroinfectious disease – case report


^ MACIEJ WÓJCIK, BEATA TRĘDZBOR, KRZYSZTOF KUCIA, MARIUSZ HENDEL, EWA

KARMIŃSKA

Katedra i Klinika Psychiatrii i Psychoterapii, Śląski Uniwersytet Medyczny, Katowice


STRESZCZENIE

Cel. Przedstawienie przypadku pacjenta z zespołem paranoidalnym budzącym wątpliwości diagnostyczne w zakresie etiopatogenezy, ze zwróceniem szczególnej uwagi na neuroboreliozę.

Przypadek. U 29-letniego pacjenta z zespołem paranoidalnym, z powodu współistniejących objawów neurologicznych i braku efektu farmakoterapii neuroleptykiem, podjęto diagnostykę w kierunku boreliozy. Badania laboratoryjne potwierdziły obecność przeciwciał w klasach IgG i IgM przeciwko Borrelia burgdorferi. Zmodyfikowano farmakoterapię uzyskując poprawę objawów.

Komentarz. Wystąpienie obrazu klinicznego zespołu paranoidalnego z towarzyszącymi objawami paragrypowymi i/lub zaburzeniami neurologicznymi powinno skłaniać do poszerzenia diagnostyki w kierunku neuroinfekcji ^ Borrelia burgdorferi.


SUMMARY

Objective. A case is presented of paranoid syndrome with diagnostic difficulties concerning etiopathogenesis, and particularly - suspected neuroborreliosis.

Case report. In a 29-year-old patient with paranoid syndrome neuroborreliosis was suspected since his disorder had been resistant to neuroleptic treatment and neurological symptoms developed. Laboratory tests confirmed the presence of the IgG and IgM antibodies against Borrelia burgdorferi. His pharmacotherapy was modified with a good clinical outcome.

Commentary. The clinical picture of paranoid syndrome with concomitant flu-like symptoms and/or neurological disorders suggests a potential neuroinfection with ^ Borrelia burgdorferi, therefore diagnostic tests should be performed for neuroborreliosis.


Słowa kluczowe: zespół paranoidalny / neuroborelioza / trudności diagnostyczne

Key words: paranoid syndrome / neuroborreliosis / diagnostic difficulties


10


Praca kazuistyczna

Case report
^

© Instytut Psychiatrii i Neurologii




Wątpliwości prawne dotyczące hospitalizacji psychiatrycznej pacjentki całkowicie ubezwłasnowolnionej – opis przypadku

Legal doubts concerning psychiatric hospitalization of a totally legally incapacitated patient – case report


^ MACIEJ WÓJCIK, BEATA TRĘDZBOR, KRZYSZTOF KUCIA

Katedra i Klinika Psychiatrii i Psychoterapii, Śląski Uniwersytet Medyczny, Katowice


STRESZCZENIE

Cel. Przedstawienie wątpliwości dotyczących legalności zgody na hospitalizację psychiatryczną wyrażonej przez pacjentkę całkowicie ubezwłasnowolnioną.

Przypadek. Pacjentkę 38-letnią, całkowicie ubezwłasnowolnioną, przywieziono do izby przyjęć z powodu przemocy fizycznej ze strony ojca i jednocześnie jej opiekuna prawnego. Pacjentka w 1998 roku wystąpiła do sądu o zmianę opiekuna prawnego, jednak sprawy nie rozpatrzono. Wobec powstałych wątpliwości zwrócono się do sądu rodzinnego w celu ustalenia legalności przyjęcia pacjentki do oddziału psychiatrycznego. Postępowanie wskazało na szereg nieprawidłowości.

Komentarz. Ubezwłasnowolnienie całkowite nie zawsze służy obronie interesów pacjenta. Niedostateczny system kontroli opiekunów może być źródłem nadużyć.


^ SUMMARY

Objective. To present doubts concerning legality of consent to psychiatric hospitalization expressed by a totally incapacitated patient.

Case report. The 38-year-old totally incapacitated female was brought to the admission room of a mental hospital because of physical violence used against her by her father (who was also her legal guardian). In 1998 the patient motioned the court for a change of her legal guardian, however, her claim has never been processed. Due to the ensuing legal doubts, an application was filed in the guardianship court to establish whether the patient’s admission to the psychiatric ward had been legal. The proceedings revealed a number of irregularities.

Commentary. Total legal incapacitation is not always in the best interest of the patient. Inadequate control over the legal guardianship system may lead to malpractice.


Słowa kluczowe: ubezwłasnowolnienie całkowite / zgoda na hospitalizację psychiatryczną

Key words: total legal incapacitation / consent to psychiatric hospitalization

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Special paper iconSpecial paper © Dialog (Kraków–Münster) 2010 Zapominanie. Pamiętanie Forgetting. Remembering

Special paper iconAll participants who wish to publish their papers (in Acta Physica Polonica A) are asked to deliver the paper (8 pages for the lectures or 4 pages for the posters) on a diskette (in ms word format) and two paper copies at the first day of the conference

Special paper iconIatul shares ownership of the copyright in the paper with the author. Iatul will publish both the abstract and the full-text of the paper on the iatul web site

Special paper iconFees for incoming special exchange students

Special paper iconSPECIAL OFFER FOR THE PARTICIPATIONS OF THE CONFERENCE TALC10

Special paper iconSpecial Papers of the Polish Mineralogical Society

Special paper iconApplication for special international student status

Special paper iconInclusive education: development of social competencies of students with special educational needs

Special paper iconInteracting quantum and classical subsytsems. Enzymes, special case of much more general problem

Special paper iconSpecial ISA (Poland) pre-Congress Book Offer (ends 30 June 2010)

Umieść przycisk na swojej stronie:
Dokumentacja


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pol.convdocs.org 2000-2013
Podczas kopiowania materiałów wymaganych do określenia aktywny link jest do indeksowania.
stosuje się do zarządzania
Dokumentacja